กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 4 ปืนกลไวเปอร์
"ฉันเป็นถึงอาชีพสายต่อสู้ระดับหายากอย่างนักรบง้าวใหญ่ กิลด์เซิ่งซื่อไม่ส่งสัญญาบ่มเพาะศักยภาพให้ฉัน แล้วมีสิทธิ์อะไรส่งให้นาย? แค่เพราะนายหน้าตาหล่อเรอะ?!"
เมื่อเห็นหลิวหยางอิจฉาจนแทบคลั่ง เฉินฟ่างก็ยิ่งหัวเราะดังขึ้นกว่าเดิม "ฉันก็ยังยืนยันคำเดิม..."
"เสือกอะไรด้วย?"
"ไอ้เชี่ยเอ๊ย..." หลิวหยางชี้หน้าเฉินฟ่าง อึกอักอยู่นานสองนานก็พูดไม่ออกสักคำ
ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาถึงได้ขมวดคิ้วจ้องตาเขม็งพลางพูดยั่วยุ "คิดว่าได้โชคขี้หมาช่วยจนได้สัญญามา แล้วจะเปลี่ยนอาชีพขยะของนายได้จริงดิ?"
"เปลี่ยนไม่ได้ แต่นายไม่ได้สัญญา"
"..."
"ฉันจะบอกให้นะ นักจักรกลผลาญเงินขนาดนั้น ต่อให้เป็นกิลด์เซิ่งซื่อก็รับไม่ไหว ไม่มีทางทุ่มเทบ่มเพาะนายเป็นพิเศษหรอก!"