ตอนที่ 341 แรงบันดาลใจ

ตอนที่ 341 แรงบันดาลใจ

เจ้าของแกลเลอรีชะโงกหน้าเข้ามาดูภาพสเก็ตช์ของเฉินโม่พลางทำเสียงจุ๊ปาก

"ฝีมือนายนี่ไวใช้ได้เลยนะ แต่แค่วาดเก็บไว้เฉยๆ มันจะมีประโยชน์อะไร"

เฉินโม่วางแท่งถ่านชาร์โคลลง สายตายังคงมองตามถนนด้านนอกที่ว่างเปล่าไร้ผู้คนไปแล้ว รอยยิ้มทีเล่นทีจริงบนใบหน้าจางหาย เผยให้เห็นความจริงจังที่หาได้ยาก

"บางอย่างน่ะ พอวาดเก็บไว้และจำใส่ใจ มันจะไม่ใช่แค่ความอิจฉา แต่..." เขาหยุดคิดครู่หนึ่ง คล้ายกำลังหาคำที่เหมาะสม "...แต่มันจะกลายเป็นสารอาหาร"

เจ้าของร้านทำหน้าเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง "สารอาหารเหรอ กินแทนข้าวได้หรือไง"

เฉินโม่ยิ้ม หยิบพู่กันขึ้นมาเซ็นชื่อตวัดหางยาวที่มุมขวาล่างของภาพ