ตอนที่ 317 ค่ำคืนที่เป็นของเรา

ตอนที่ 317 ค่ำคืนที่เป็นของเรา

เซี่ยเสี่ยวเป่ยถูกเขาหยอกเย้าจนใบหูร้อนผ่าว ริ้วสีแดงลามไปถึงลำคอ ก่อนจะแผ่ซ่านไปทั่วทั้งร่าง

เธอตวัดสายตาค้อนฉู่เซี่ยงหนานวงใหญ่ ปลายนิ้วบิดลงบนฝ่ามือเขาอีกทีด้วยแรงไม่เบานัก ทว่ากลับถูกเขากำรวบไว้แน่น กอบกุมเข้าไปในฝ่ามือหนาที่ร้อนผ่าวยิ่งกว่าเดิม

"อยู่เฉยๆ"

น้ำเสียงทุ้มต่ำของฉู่เซี่ยงหนานเจือแววขบขัน สายตากวาดมองไปรอบขอบฟลอร์เต้นรำที่ยังคงมีสายตาหลายคู่แอบมองมาไม่ขาดสาย แววตาของเขาก็ยิ่งเข้มขึ้น

มือที่โอบเอวเซี่ยเสี่ยวเป่ยออกแรงกระชับเล็กน้อย พาเธอเดินออกจากกลางฟลอร์ด้วยท่าทีที่ไม่อาจปฏิเสธได้ มุ่งหน้าไปยังระเบียงด้านนอกที่ค่อนข้างเงียบสงบ