กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 315 มีคุณอยู่ช่างดีเหลือเกิน
เครื่องบินของเซี่ยเสี่ยวเป่ยและฉู่เซี่ยงหนานทะยานผ่านท้องฟ้าสีครามสดใสของฝรั่งเศส มุ่งหน้ากลับสู่เซียงเจียง
ภายในปราสาทพลันเงียบเหงาลงไปถนัดตา ทว่าความมีชีวิตชีวาที่เปี่ยมไปด้วยพลังและประสิทธิภาพซึ่งเซี่ยเสี่ยวเป่ยนำมาด้วย กลับราวกับหลอมรวมเข้าไปในอิฐทุกก้อนและเถาองุ่นทุกต้น
เซียวเฉียงยืนอยู่บนระเบียง มองส่งเครื่องบินจนลับสายตาไปในขอบฟ้า แม้ในใจจะมีความรู้สึกอาลัยอาวรณ์จากการจากลาอยู่บ้าง แต่สิ่งที่ท่วมท้นยิ่งกว่าคือความรู้สึกอิ่มเอมใจอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน
เธอไม่ใช่เถาวัลย์ที่ต้องคอยพึ่งพาตระกูลไหนหรือผู้ชายคนไหนอีกต่อไปแล้ว แต่เธอคือเจ้าของ 'ไร่องุ่นหลานอวิ้น' (ชื่อที่เธอตั้งให้ไร่องุ่นของตัวเอง สื่อความหมายถึงสายลมเย็นบนยอดเขาและกลิ่นอายอันลุ่มลึกของกาลเวลา)