ตอนที่ 290 กลับบ้านเหรอ ยังไม่ถึงเวลา

ตอนที่ 290 กลับบ้านเหรอ ยังไม่ถึงเวลา

ฉู่เซี่ยงหนานมองไปตามทิศทางที่ขบวนรถลับสายตาไป ระหว่างคิ้วยังคงมีเมฆหมอกแห่งความกังวลเกาะกุมไม่จางหาย

รอยยิ้มบางๆ บนใบหน้าของเซี่ยเสี่ยวเป่ยเลือนหายไปนานแล้ว ทว่าดวงตากลับกระจ่างใสและเยือกเย็นอย่างยิ่ง

เธอยื่นมือไปลูบปมคิ้วที่ขมวดมุ่นของฉู่เซี่ยงหนานให้คลายออก รอยยิ้มค่อยๆ ผลิบานขึ้นมาบนใบหน้าอีกครั้ง

"ศัตรูมาก็รับมือ น้ำมาก็สร้างเขื่อนกั้น ไม่ต้องกังวลล่วงหน้าหรอกค่ะ"

"คุณนี่ใจกว้างจริงๆ เลยนะ"

ฉู่เซี่ยงหนานดึงเธอเข้ามากอดอย่างแสนรัก

"เขาก็แค่ขู่ให้กลัวไปงั้นแหละค่ะ ทำอะไรเราไม่ได้หรอก ยังไงซะ เราก็คือต้นไม้เงินต้นไม้ทองต้นใหญ่ที่สุดในมือเขานะคะ"

"อันนั้นก็จริง"