ตอนที่ 233 ผู้มาเยือนที่ไม่เป็นมิตร

ตอนที่ 233 ผู้มาเยือนที่ไม่เป็นมิตร

การรอคอยครั้งนี้กินเวลาไปหนึ่งสัปดาห์เต็ม ทางสถาบันวิจัยการเกษตรยังคงเงียบกริบไร้ความเคลื่อนไหว ตั๋วรถไฟและเจ้าหน้าที่อารักขาที่รับปากไว้ก็ไม่มีวี่แวว

เซี่ยเสี่ยวเป่ยไม่ใส่ใจ เธอยังคงเดินหน้าขยายพื้นที่เพาะปลูกต่อไป ข้อดีที่สุดของทะเลทรายคือพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาล อยากทำอะไรก็ทำได้เต็มที่

นอกจากปลูกพืชแล้ว เซี่ยเสี่ยวเป่ยยังคิดเรื่องการเลี้ยงสัตว์ด้วย ขอแค่มีน้ำและอาหารเพียงพอ สัตว์ปีกทั่วไปก็สามารถมีชีวิตรอดได้

พวกไก่ เป็ด ห่านเป็นๆ ที่ฉู่เซี่ยงหนานเอามาให้ โรงอาหารไม่ได้ตัดใจเชือดกิน แต่เลี้ยงเอาไว้เก็บไข่ ทว่ามีสัตว์ปีกแค่นี้เอามาทำฟาร์มเลี้ยงสัตว์คงน้อยเกินไป เซี่ยเสี่ยวเป่ยจึงซื้อลูกสัตว์จากร้านค้าระบบมาเพิ่มอีกชุดใหญ่ ทั้งหมู วัว และแกะ เธอก็ซื้อมาไม่น้อย