กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 228 คุณเรียกที่นี่ว่าทะเลทรายร้างงั้นเหรอ
คำว่า "คนบ๊อง" ที่เจือเสียงขึ้นจมูกหวานๆ ของเซี่ยเสี่ยวเป่ย เหมือนขนนกที่ปัดผ่านหัวใจของฉู่เซี่ยงหนานเบาๆ
มันทำเอาหัวใจทั้งดวงของเขาอ่อนยวบเหลวเป็นน้ำ ความร้อนรนและความคิดถึงตลอดหลายวันที่ผ่านมา ราวกับถูกสายลมยามเช้าอันสดชื่นของทะเลทรายโกบีพัดเป่าจนสงบราบคาบ
เขาอดกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นอีกไม่ได้ ซบแก้มคลอเคลียกับขมับอุ่นๆ ที่ต้องแสงแดดของเธอ พลางขานรับในลำคอเบาๆ อย่างเต็มอกเต็มใจยอมรับฉายานี้
"ไปกันเถอะ ไปที่พักของฉัน"
"อืม"
หัวใจของฉู่เซี่ยงหนานสั่นไหวอย่างห้ามไม่อยู่
ตลอดทางที่เดินไปด้วยกัน ภาพความแห้งแล้งรกร้างที่มีแต่ผืนทรายสุดลูกหูลูกตาอย่างที่เขาจินตนาการไว้กลับไม่ปรากฏให้เห็นเลย