กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 122 เรียกชื่อผมเถอะ เรียกสหายมันดูห่างเหินเกินไป
พอเห็นเขาเงียบไป เซี่ยเสี่ยวเป่ยก็ยังคงรักษารอยยิ้มไว้บนใบหน้า “หรือว่า...เข้าไปนั่งข้างในก่อนไหมคะ”
“อ้อ ได้สิ”
ฉู่เซี่ยงหนานดึงสติกลับมา แล้วเดินตามเธอเข้าไปด้านใน
“พ่อ ออกมาช่วยติดทีวีหน่อยสิ”
เสียงตะโกนของเซี่ยเสี่ยวเป่ยดึงดูดความสนใจของทุกคนในร้าน แม้แต่ลูกค้าที่กำลังกินข้าวอยู่ยังวางตะเกียบแล้วเดินเข้ามาดู
สมัยนี้โทรทัศน์ถือเป็นของหายาก บางหมู่บ้านมีสักเครื่องก็ถือว่าหรูมากแล้ว
“อะไรนะ ทีวีเหรอ” เซี่ยฉางเว่ยตื่นเต้นจนถูมือไปมา “แต่พ่อทำไม่เป็นหรอกนะ”
“ยกโต๊ะออกมาตั้งกลางลานบ้านเลยค่ะ จะได้ดูด้วยกันทุกคน”
“ได้เลย”