ตอนที่ 117 ทุ่มหมดหน้าตัก

ตอนที่ 117 ทุ่มหมดหน้าตัก

เซี่ยเสี่ยวเป่ยไปกดน้ำร้อนมาสองกระติก เช็ดเนื้อเช็ดตัวจนสะอาดแล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่

ยุคสมัยนี้เวลาเดินทางไกล การจะหาที่อาบน้ำให้สบายตัวสักครั้งไม่ใช่เรื่องง่าย ทำได้แค่เช็ดตัวแก้ขัดไปก่อน

จากนั้นเธอก็ลงกลอนประตูให้เรียบร้อยแล้วล้มตัวลงนอนทันที

เธอไม่กลัวของหายอยู่แล้ว นี่แหละคือข้อดีของการมีมิติระบบ

ส่วนพี่กวงพอลงกลอนประตูเสร็จก็ยังไม่วางใจ เขายกเตียงอีกตัวมาดันขวางประตูไว้ แถมเดินไปตรวจดูหน้าต่างซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนแน่ใจว่าปลอดภัยไร้กังวลถึงได้ล้มตัวลงนอนกรนสนั่น

ตลอดสามวันที่อยู่บนรถไฟ เขาแทบไม่ได้งีบหลับเลย เพราะไม่กล้าหลับจริงๆ

เซี่ยเสี่ยวเป่ยนอนรวดเดียวจนสายโด่งถึงได้ตื่น

เห็นห้องพี่กวงยังเงียบกริบ เธอรู้ว่าเขาคงเหนื่อยสายตัวแทบขาดจึงไม่เข้าไปรบกวน