ตอนที่ 12 ธุระลับกลางดึก

ตอนที่ 12 ธุระลับกลางดึก

ตอนที่เซี่ยเสี่ยวเป่ยกลับถึงบ้าน คนบ้านพานกับแม่สื่อกลับไปหมดแล้ว ส่วนเซี่ยฉางเว่ยก็ไม่รู้หายหัวไปไหน

หลี่หงเหมยยกข้าวต้มข้าวกล้องชามหนึ่งออกมาให้ "เสี่ยวเป่ย รีบกินสิ คงหิวแย่แล้วใช่ไหม"

เซี่ยเสี่ยวเป่ยรู้สึกจุกในอกจนปวดหนึบ หลี่หงเหมยรักและเป็นห่วงเธอจากใจจริง

แต่ทุกครั้งที่เธอถูกทำร้าย แม่กลับทำได้แค่นั่งจนปัญญาไม่รู้จะทำยังไง

ตรรกะยอมจำนนต่อโชคชะตาของแม่ ช่างทำร้ายกันเหลือเกิน

เธอถอนหายใจเงียบๆ "แม่กินเถอะ ฉันยังไม่หิว"

เซี่ยเสี่ยวเป่ยล้างหน้าล้างตาแบบลวกๆ แล้วเตรียมตัวเข้าห้องนอน คืนนี้ยังมีเรื่องใหญ่ต้องออกไปจัดการ

หลี่หงเหมยเดินเข้ามาหาอย่างอึกอัก "เสี่ยวเป่ย อย่าโกรธพ่อเลยนะ พ่อเขาก็จนปัญญาจริงๆ"