ตอนที่ 5 เคยเจอแต่คนหน้าด้าน แต่ไม่เคยเจอใครหน้าด้านขนาดนี้

ตอนที่ 5 เคยเจอแต่คนหน้าด้าน แต่ไม่เคยเจอใครหน้าด้านขนาดนี้

ต้องยอมรับเลยว่าเจ๊หลี่ทำงานได้รวดเร็วทันใจจริงๆ

เช้าวันรุ่งขึ้น ทันทีที่เซี่ยเสี่ยวเป่ยเดินมาถึงห้องทำงาน เจ๊หลี่ก็พาหญิงสาววัยยี่สิบกว่าปีคนหนึ่งมารออยู่ก่อนแล้ว

เธอดึงเซี่ยเสี่ยวเป่ยไปคุยในมุมลับตาคนก่อนจะแนะนำ “เสี่ยวเป่ย นี่ เฉินเสี่ยวหร่าน ลูกพี่ลูกน้องของพี่เอง”

“สวัสดีค่ะพี่เสี่ยวหร่าน เราไปทำเรื่องโอนสิทธิ์กันเลยไหมคะ” เซี่ยเสี่ยวเป่ยเอ่ยทักทายอย่างสุภาพ

เฉินเสี่ยวหร่านยิ้มพลางหยิบซองจดหมายออกจากกระเป๋าสะพายยื่นให้เธอ “ไม่ต้องรีบ เธอลองนับดูก่อน ครบหนึ่งพันหยวนพอดี”

เซี่ยเสี่ยวเป่ยไม่เกรงใจ เธอหยิบเงินออกมานับต่อหน้าคนทั้งคู่จนครบถ้วน

ยุคนี้ธนบัตรใบใหญ่ที่สุดคือใบละสิบหยวน เงินหนึ่งพันหยวนจึงมีทั้งหมดหนึ่งร้อยใบ เป็นปึกหนาหนักอึ้งอยู่ในมือ

“ครบพอดีค่ะ”