กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 456 ติดต่อได้เสียที
เมื่อติดต่อลูกชายไม่ได้ ซูเหยียนจึงกดโทรกลับไปที่บ้านแทน คนที่รับสายคือพนักงานเก็บเงินของร้าน
“ฮัลโหล สวัสดีค่ะ! ต้องการเรียนสายกับใครคะ”
“เสี่ยวอิง ฉันซูเหยียนเอง”
“เถ้าแก่เนี้ย! โทรหาผู้บัญชาการกองพลลู่ใช่ไหมคะ ท่านเพิ่งกลับมาถึงเมื่อกี้เอง เดี๋ยวฉันไปตามให้นะคะ”
“จ้ะ งั้นเดี๋ยวฉันโทรมาใหม่นะ”
ซูเหยียนรีบวางสายทันทีเพราะไม่อยากเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว ขืนรอให้เสี่ยวอิงเดินไปตามลู่ถิงคงต้องรอนานถึงสี่ห้านาที แถมโทรกลับแผ่นดินใหญ่ยังต้องผ่านระบบโอนสายถึงสองต่อ ค่าโทรนาทีละยี่สิบสามสิบดอลลาร์ฮ่องกง เงินทองทั้งนั้น
รอไปประมาณห้าหกนาที ซูเหยียนก็โทรกลับไปอีกครั้ง คราวนี้ลู่ถิงรับสายทันที “ฮัลโหล เหยียนเหยียนเหรอ”