กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 443 กลับฮ่องกง
ชาติที่แล้วซูเหยียนเคยมาวอลล์สตรีทในฐานะนักท่องเที่ยว ความรู้สึกย่อมต่างจากตอนนี้ราวฟ้ากับเหว ตอนนี้เธอรู้สึกว่าตัวเองตัวเล็กจ้อยไม่ต่างจากมดปลวก ไม่ต้องถึงมือพวกขาใหญ่ แค่ใครสักคนเดินผ่านก็เหยียบเธอให้จมดินได้แล้ว
ต่างจากลู่อี้หมิงที่ตื่นเต้นสุดขีด เขามองผู้คนที่เดินขวักไขว่เร่งรีบบนถนนแล้วพูดขึ้น "แม่ครับ ถ้าเรียนจบแล้วผมได้มาทำงานที่วอลล์สตรีทคงดีไม่น้อยเลย"
"ลูกไม่อยากทำวิจัยแล้วเหรอ"
"งานวิจัยต้องใช้เงินทุนมหาศาลครับแม่ ถ้าเรียนจบแล้วผมขอมาทำงานที่นี่ได้ไหม"
"ลูกอยากมาทำงานที่วอลล์สตรีทเนี่ยนะ รู้หรือเปล่าว่าคนที่ทำงานที่นี่เป็นคนระดับไหน ที่นี่คือแหล่งรวมหัวกะทิระดับโลกเลยนะ..."