กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 431 บังเอิญเจอที่เมืองก่าง
อยู่เมืองจิงใส่เสื้อนวมหนาก็ยังหนาว แต่พอกลับมาเมืองก่างแค่ใส่เสื้อซับในตัวเดียวแล้วสวมเสื้อโค้ตคลุมทับก็พอแล้ว อากาศต่างกันคนละขั้วเลยทีเดียว
ชาติก่อนซูเหยียนเป็นคนทางใต้ เธอจึงชอบอากาศแบบนี้มาก หน้าหนาวต่อให้หนาวแค่ไหนอุณหภูมิก็ยังสิบกว่าองศา หน้าร้อนต่อให้ร้อนแค่ไหนก็ไม่เกินสี่สิบองศา
พอกลับถึงเมืองก่างแล้วถอดเสื้อโค้ตตัวหนาออก ก็รู้สึกตัวเบาสบายไปหมด ซูเหยียนรู้สึกว่าอาการป่วยก่อนหน้านี้หายเป็นปลิดทิ้งแล้ว
ตอนออกจากโรงพยาบาล ลู่ถิงถามเธอว่า "เหยียนเหยียน จำได้ไหมว่าตอนมีไข้เธอพูดอะไรออกมาบ้าง"
เธอถามกลับอย่างสงสัย "ฉันพูดอะไรเหรอ"
"เธอบอกว่าเห็นปู่กับย่ายืนคุยอยู่ข้างๆ แถมยังเห็นคนแปลกหน้าอีกหลายคนยืนล้อมอยู่ด้วย"