เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 338 เธอถูกทอดทิ้งตั้งแต่เด็ก
ลู่จิ่นรีบวิ่งตามลู่อี้หลานออกไป พอพ้นประตูรั้วก็เห็นลูกสาวนั่งยองๆ กอดเข่าร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ที่มุมกำแพง
"อากาศหนาวแล้ว กลับเข้าบ้านเถอะลูก"
ลู่อี้หลานซุกหน้าลงกับหัวเข่า ยิ่งร้องไห้ก็ยิ่งเสียใจ เธอรู้ตัวมาตั้งแต่เด็กว่าตัวเองไม่มีแม่ น้าเฉินคือภรรยาใหม่ที่พ่อแต่งงานด้วยทีหลัง
คนในบ้านต่างพากันหลีกเลี่ยงไม่ยอมพูดถึงเรื่องแม่ให้เธอได้ยิน เธอเองก็แกล้งทำเป็นไม่รู้ แต่มีอยู่ครั้งหนึ่งตอนนอนกับคุณปู่คุณย่า เธอแอบได้ยินพวกท่านคุยกันว่าแม่ถูกส่งไปดัดสันดานที่เหมืองหินทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือ
เธอรู้ดีว่าการดัดสันดานหมายถึงอะไร แม่ของเธอต้องทำเรื่องผิดพลาดร้ายแรงแน่ๆ เธออยากมีแม่เหมือนคนอื่น แต่เธอก็ไม่อยากมีแม่ที่เป็นนักโทษดัดสันดาน