ตอนที่ 242 ความเสียใจของลู่ถิง

ตอนที่ 242 ความเสียใจของลู่ถิง

โบราณว่าคนดีมักอายุสั้น ส่วนคนชั่วกลับอยู่ยงคงกระพัน ที่พวกคนเลวพวกนี้กล้าทำตัวกร่างวางอำนาจบาตรใหญ่ ก็เพราะมีผู้มีอิทธิพลไม่กี่คนคอยหนุนหลังอยู่ไม่ใช่หรือไง

"เรารีบไปกันเถอะ รอให้คนแซ่ฮั่วสะสมของล้ำค่าได้เยอะกว่านี้อีกหน่อย ค่อยไปกวาดเรียบทีเดียวเลย"

"เหยียนเหยียนพูดถูก"

อาจเป็นเพราะเป็นคืนวันส่งท้ายปีเก่า หรืออาจเพราะดึกมากแล้ว บนถนนจึงไม่มีคนเดินเลยสักคน แม้แต่สุนัขสักตัวก็ไม่มี พวกเขามาทางไหน สุดท้ายก็กลับไปทางนั้น

พอถึงบ้าน ทั้งสองก็เข้าไปนอนกกพวกลูกๆ บนเตียงเตาใหญ่ การได้สมบัติล้ำค่ามามากมายขนาดนี้ทำเอาลู่ถิงตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ

"พวกนั้นก่อเรื่องไม่พอ ยังฆ่าหมาในเมืองจนเกลี้ยง แบบนี้ก็สะดวกพวกเราเลย"