กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 105 พ่อลูกสุดแสนจะกตัญญู
ลู่ถิงรู้ดีว่าช่วงนี้ซูเหยียนเป็นอย่างไร เขาจึงตักซุปปลาตะเพียนสีขาวนวลพักไว้ให้คลายร้อนล่วงหน้า พอถึงเวลากินข้าวก็มายืนพัดอยู่ด้านหลังเธอ
เล่นเอาคนอื่นพากันเกร็งจนไม่กล้าขยับตะเกียบ โดยเฉพาะซูเหยียน ลู่ถิงทำแบบนี้ไม่ต่างอะไรกับการจับเธอขึ้นไปย่างบนเตาไฟเลย เธอไม่ใช่ไทเฮาสักหน่อย ที่เวลากินข้าวต้องมีขันทีคอยยืนพัดให้
"ลู่ถิง คุณนั่งลงกินข้าวเถอะ"
"คุณกินเสร็จก่อนผมค่อยกิน"
ลู่จิ่นเห็นภาพนี้เข้าก็อดเดาะลิ้นไม่ได้ พี่ใหญ่กลายเป็นทาสเมียไปแล้วเหรอ รู้สึกว่าจะอาการหนักกว่าพ่อเสียอีก ต่อไปพี่สะใภ้ใหญ่คงต้องเรียกเขาว่า 'เสี่ยวถิงจื่อ' แล้วมั้ง