ตอนที่ 32 กลับบ้านเก่า

ตอนที่ 32 กลับบ้านเก่า

หนึ่งชั่วโมงครึ่งต่อมา รถจี๊ปสีเขียวคันนั้นก็จอดลงตรงปากตรอกเม่าเอ๋อร์ ตรอกนี้เต็มไปด้วยเรือนสี่ประสานทั้งแถบ

หลังจากล็อกประตูรถเรียบร้อย ลู่ถิงก็ถือถุงตาข่ายไว้ข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างจูงมือซูเหยียนเดินตามหลังลู่เฟิงเหนียนกับฮวาหมิ่นเข้าไป

ลู่ถิงโน้มตัวลงมากระซิบข้างหูเธอเบาๆ "เหยียนเหยียน เดี๋ยวถ้าย่าผมให้อะไรเธอก็รับไว้เลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ"

ซูเหยียนเม้มปากยิ้ม "ถ้าเกรงใจแล้วจะเป็นยังไงเหรอคะ"

"ของดีพวกนั้นคงได้ไปอยู่ในมือคนอื่นทันทีน่ะสิ"

คนอื่นที่ว่าคงหนีไม่พ้นลู่หลีหรือลู่สือเวย เธอไม่ใช่คนโง่ที่จะปฏิเสธของดีแล้วยกให้คนอื่นเพื่อแสร้งทำเป็นใจกว้างหรอกนะ

"ผู้ใหญ่ให้ของห้ามปฏิเสธ ฉันเป็นคนมีมารยาทและยึดมั่นในขนบธรรมเนียมดีงามค่ะ"

"พรืด!"

เจ้าตัวแสบ ขนาดจะเอาของยังพูดได้น่าหมั่นเขี้ยวขนาดนี้