ตอนที่ 27 ยีนกลายพันธุ์

ตอนที่ 27 ยีนกลายพันธุ์

พอนึกได้ว่าช่วงนี้ลู่ถิงน่าจะยุ่งจนไม่มีเวลาพาขึ้นเขาไปตัดน้ำผึ้ง ซูเหยียนจึงตัดสินใจขึ้นเขาเองอีกรอบ

สิบโมงเช้าวันรุ่งขึ้น เธอทาน้ำสมุนไพรจนทั่วตัว สวมหมวกฟางแบบมีผ้าคลุมหน้า แล้วออกเดินขึ้นเขาทันที

พอมาถึงต้นไม้ใหญ่ที่มีรังผึ้ง ซูเหยียนเห็นว่าไม่มีใครอยู่แถวนั้นก็รีบปีนขึ้นต้นไม้ด้วยท่าทางคล่องแคล่ว ไม่ห่วงภาพลักษณ์อะไรทั้งสิ้น

เมื่อยืนบนกิ่งไม้ได้มั่นคงแล้ว เธอก็หยิบมัดโกฐจุฬาลัมพาออกมาจากมิติ จุดไฟรมควันไล่ผึ้งจนหนีไปหมด จากนั้นค่อยๆ บรรจงตัดรวงผึ้งก้อนใหญ่ใส่ลงในตะกร้าอย่างเบามือ