ตอนที่ 7 เธอไม่มีความสุข ฉันก็มีความสุข

ตอนที่ 7 เธอไม่มีความสุข ฉันก็มีความสุข

ซูเหยียนไม่อยากให้มีตัวน่ารำคาญคอยตามติดเวลาออกไปขุดผักป่า เธอจึงสะกดจิตเหอนีหนีเสียเลย

เมื่อเหอนีหนีถูกสะกดจิตระดับต้น เธอก็กลายเป็นเด็กว่าง่าย แบกตะกร้าดอกสายน้ำผึ้งเดินลงเขาไปอย่างเชื่อฟัง

พอเหอนีหนีลับสายตา ซูเหยียนก็ย่อตัวลงขุดกระเทียมป่าของเธอต่อ

ขุดกระเทียมป่าเสร็จ เธอก็เดินหาต่อแถวๆ นั้น เผื่อจะเจอผักป่าอย่างอื่นที่กินได้อีก

พอเดินมาถึงเนินลาดช่วงกลางเขา เธอก็เห็นก้านหัวลิลลี่แห้งเหี่ยวขึ้นอยู่บนหน้าผาหิน จึงตั้งใจจะปีนขึ้นไปขุด จังหวะนั้นเอง ครอบครัวทหารคนหนึ่งก็หิ้วตะกร้าเดินผ่านมาพอดี

"สหายซู เจอของดีอะไรเข้าเหรอ"

ซูเหยียนหันกลับไปมอง ที่แท้ก็เป็นเจ้าหลาน ภรรยาของหลี่จวิน รองผู้บังคับกองร้อยที่หนึ่งนั่นเอง

"พี่สาวเจ้า ฉันเจอหัวลิลลี่อยู่ไม่กี่ต้นน่ะค่ะ"

"หัวลิลลี่กินได้ด้วยเหรอ บอกหน่อยสิว่าหน้าตามันเป็นยังไง ฉันจะได้ไปช่วยหาขุดบ้าง"