เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 5 น่าโมโหไหมล่ะ?
"ก็ผงยาห่อนั้นที่ฉันให้เธอไปไง"
"อ๋อ เธอพูดถึงเรื่องนั้นเหรอ!" ซูเหยียนมองเหอนีหนีด้วยรอยยิ้มกึ่งจริงกึ่งเล่น จู่ๆ เธอก็ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง
พอมือสะบัดเบาๆ ผงสีขาวก็ร่วงกราวลงบนรองเท้าของเหอนีหนี หากอีกฝ่ายก้มลงมองดีๆ คงรู้ทันทีว่านี่เป็นแค่แป้งสาลีชั้นดี
"ขอโทษทีนะ พอดีเมื่อกี้ตื่นเต้นไปหน่อย มือเลยลื่นน่ะ!"
"เธอ..."
ซูเหยียนปัดมือเบาๆ แล้วหมุนตัวกลับอย่างคล่องแคล่ว แววตาฉายแววขรึมลึกก่อนจะพึมพำเสียงแผ่ว
"เหอนีหนีเอ๊ย ฉันกลับไปเปิดตำราแพทย์ของพ่อดูแล้ว ยานั่นกินแล้วถึงตายได้เลยนะ ตอนนั้นเธอคิดยังไงถึงเอายานั่นมาให้ฉัน? ไม่กลัวเลยหรือไงว่ามันจะฆ่าคนตายได้น่ะ?"
เหอนีหนีรู้สึกเหมือนลำคอและหัวใจถูกมือใหญ่บีบรัดพร้อมกัน จนใจสั่นรัวและหายใจไม่ออก
"เธอหมายความว่าไง หรือเมื่อคืนเธอไม่ได้วางยา?"