กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 2 มิติปรากฏ อยากนอนแผ่ใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์แล้ว
ซูเหยียนหิวจะแย่อยู่แล้ว แถมเมื่อคืนยังใช้พลังงานไปตั้งเยอะ เธอจึงคว้ามันเทศขึ้นมาเตรียมจะกิน
เอาเถอะ ไปหาน้ำแปรงฟันล้างเนื้อล้างตัวก่อนดีกว่า พอจัดการตัวเองเสร็จ ซูเหยียนก็สวาปามมันเทศสองหัวในปิ่นโตจนเกลี้ยง
มันเทศในยุคนี้รสชาติไม่เอาไหนเลยจริงๆ แต่ก็ช่วยไม่ได้ โรงอาหารทำอะไรก็ต้องกินอย่างนั้น ทุกคนเหมือนกันหมด ปีที่แล้วยิ่งหนักกว่านี้อีก กินข้าวหม้อรวม ใครก็ห้ามจุดไฟทำอาหารกินเองเด็ดขาด
เทียบกับพวกที่หิวจนต้องแทะเปลือกไม้ กินใบไม้ หรือกินดินกวนอิม พวกเธอที่อยู่ในกองทัพยังมีมันเทศให้กินก็นับว่าโชคดีมากแล้ว
เฮ้อ ถ้าฐานเพาะปลูกของเธอยังอยู่ก็คงดี จะได้ไม่ต้องมานั่งกังวลเรื่องปากท้องแบบนี้
พอกินอิ่ม ซูเหยียนก็งัวเงียล้มตัวลงนอนต่อ ในความฝันเธอเหมือนจะเห็นแม่ของตัวเอง
เธอได้ยินแม่พูดกับคนที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยว่า "เหยียนเหยียน เหยียนเหยียน ลูกเป็นอะไรไป อย่าทำให้แม่ตกใจอีกเลยนะ"
"คุณไม่ใช่แม่ฉัน คุณเป็นใคร"