เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 484 ถ้ำสวรรค์บุปผาร้อยพัน วางหมากตระกูลสวี
“ที่ข้ามาในครั้งนี้ ก็เพื่อหารือเรื่องที่ผู้อาวุโสจะร่วมมือกับบุตรชายข้าอนุมานค่ายกลต่อสู้และจัดสร้างเป็นระบบวิชาที่สมบูรณ์”
สวีชวนมองจางฝานซึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่บนแท่นประธานด้วยท่าทีสงบ ดวงตาไร้ซึ่งความหวาดเกรง
“ขอกล่าวตามตรง ที่จริงข้าไม่เต็มใจนัก เพราะข้าเชื่อว่าหากให้เวลาสวีหมิงเซียนอีกสองถึงสามร้อยปี เขาจะทำเรื่องนี้สำเร็จได้ด้วยตนเอง จากนั้นก็เผยแพร่ค่ายกลต่อสู้ให้รุ่งเรืองสืบต่อไป ตอนนี้เขาเพิ่งอายุร้อยกว่าปีเท่านั้น เรื่องเวลาจึงไม่มีปัญหาแม้แต่น้อย”
“สองสามร้อยปีนานเกินไป เหตุใดไม่คว้าโอกาสตรงหน้าและสร้างประโยชน์สูงสุดให้ตระกูลสวีของเจ้าเล่า?”
จางฝานลูบเครา ยิ้มบางเบา
“ผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานรากมีอายุขัยสองร้อยสี่สิบปี ส่วนขั้นแก่นทองคำมีอายุขัยเจ็ดร้อยสี่สิบปี ช่วงสองสามร้อยปีนั้นยังนับเป็นวัยฉกรรจ์สำหรับผู้บำเพ็ญ เป็นช่วงเวลาที่ต้องมุ่งมั่นบุกบั่น”
“ถ้าเช่นนั้น สหายเต๋าสวีไม่เต็มใจจริงหรือ?”
“ตอนนี้จะพูดว่าไม่เต็มใจก็คงสายไปแล้ว บุตรชายข้ากตัญญูจนซื่อ วิถีค่ายกลต่อสู้ก็ถูกเปิดเผยออกมาแล้ว ต่อให้ผู้อาวุโสทำเพียงลำพัง ก็คงทำสำเร็จได้เช่นกันมิใช่หรือ?”
“แล้วเจ้ามาครั้งนี้หมายความว่าอย่างไร?”