กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 472 ไม่ใช่สีทอง ขอให้คะแนนแย่
ต้วนอู๋หยาไม่มีเวลาเรียกตราประทับชางซานกลับคืน
เขาประสานมือไว้เบื้องหน้าอก แสงสีเหลืองดินพลุ่งพล่าน ก่อนควบแน่นเป็นภาพเงารูปภูเขาตรงหน้า
นี่คืออิทธิฤทธิ์ที่ทำให้สำนักชางซานเลื่องชื่อไปทั่วแดนตะวันตกเฉียงเหนือ—‘ภูผาชางซาน’!
กรงเล็บของโม่เยว่ตะปบลงบนภาพเงาภูเขา
แกรก!
รอยแตกร้าวถี่ยิบผุดขึ้นทั่วภาพเงา
ไอเย็นแผ่ออกจากปลายกรงเล็บ พริบตาเดียวก็แช่แข็งภาพเงาภูเขาทั้งลูกจนกลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็ง
ต่อมา ประติมากรรมน้ำแข็งนั้นก็แตกกระจายเป็นเศษเล็กเศษน้อย ปลิวว่อนเต็มท้องฟ้า
แต่สิ่งกีดขวางนี้ก็ช่วยให้ต้วนอู๋หยาได้เวลาตั้งตัว