เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 467 โชควาสนาแห่งวิถีค่ายกล
"ข้าคัดลอกความเข้าใจเกี่ยวกับค่ายกลต่อสู้ส่วนหนึ่ง แล้วมอบให้สำนักไปแล้วขอรับ" สวีหมิงเซียนตอบตามตรง
เมื่อได้ยินเช่นนั้น รูม่านตาของสวีชวนก็หดเล็กลง พลางสบถอยู่ในใจทันที
‘สมแล้วที่เป็นจิ้งจอกเฒ่าอายุพันปี!’
"มีอะไรหรือขอรับ ท่านพ่อ?"
"เจ้าบุ่มบ่ามไปหน่อย" สวีชวนถอนหายใจเบา ๆ
"ก็เป็นเพียงความเข้าใจเรื่องค่ายกลของลูกเท่านั้น อีกทั้งสิ่งที่ลูกมอบให้ก็เป็นเพียงการอนุมานค่ายกลต่อสู้ระดับสองขั้นต้น"
"มันมีความหมายมากกว่านั้นนัก ประเด็นสำคัญหาได้อยู่ที่ระดับของค่ายกลต่อสู้ไม่ หากแต่อยู่ที่แนวคิดและหลักการเปลี่ยนแปลงอันเป็นแก่นแท้ของมัน นี่เป็นสิ่งที่อาจเปลี่ยนแปลงภาพรวมของเหล่าผู้เชี่ยวชาญค่ายกลได้ แม้จะเป็นเพียงส่วนเสี้ยวก็ยังเกี่ยวข้องกับโชควาสนา"
"ด้วยพลังฝึกตนและชื่อเสียงในปัจจุบันของเจ้า ยังไม่เพียงพอที่จะรับผลประโยชน์จากการเผยแพร่สิ่งนี้ อีกทั้งการเผยแพร่ยังไม่ก่อประโยชน์ใดแก่เจ้า แต่สำหรับจางฝานแล้วกลับแตกต่าง ด้วยความสำเร็จในวิถีค่ายกลของเขา เขามีความสามารถเพียงพอที่จะพัฒนาให้สมบูรณ์ถึงระดับสามขั้นสูง"
"อาศัยมรดกวิชานี้เพียงอย่างเดียว ฐานะของเขาในหมู่ผู้ฝึกค่ายกลก็จะมั่นคงจนไม่มีผู้ใดสั่นคลอนได้ และยังได้รับโชควาสนามหาศาลอีกด้วย"