เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 377 ความลังเลของตระกูลจ้าว
ผ่านไปครู่หนึ่ง
แววตาจ้าวชิงหรานไหววูบเล็กน้อย เขามองจ้าวชิงเหยียนแล้วกล่าวว่า
“เอาเช่นนี้เถิด ผู้อาวุโสชิงเหยียน อีกไม่กี่วันเจ้าลองไปตระกูลสวีอีกครั้ง เพื่อหยั่งดูว่าพวกเขามีรากฐานใดซ่อนอยู่”
“หากตระกูลสวีคิดจะรับตระกูลจ้าวเราเป็นตระกูลในสังกัด ก็ต้องแสดงรากฐานที่ทำให้พวกเรายอมเชื่อฟังได้”
“หลิวเฉียนคุนเองก็ต้องการให้ตระกูลจ้าวเราย้ายทั้งตระกูลเข้านครหลวงต้าเหลียง เพื่อดึงวาสนาของตระกูลเราไปหล่อเลี้ยงสมบัติลับสะสมวาสนาของตระกูลหลิว!”
“หากตระกูลหลิวมั่นใจว่าจะผ่านมหันตภัยพันปีได้”
“ต่อให้ต้องเสียวาสนาส่วนหนึ่งไปก็ยังพอยอมรับได้ อย่างไรก็ดีกว่าปล่อยให้มรดกสืบทอดเกือบหนึ่งพันปีของตระกูลจ้าวขาดสูญลงที่นี่!”
“ความหมายของประมุขคือให้วางเดิมพันไว้ทั้งสองฝ่าย แล้วดูว่าตระกูลใดให้ข้อเสนอที่ดีกว่าหรือ?”
“ย่อมเป็นเช่นนั้น ข้าจะรับหน้าที่ติดต่อกับตระกูลหลิว ส่วนตระกูลสวีมอบให้เจ้าจัดการ อย่างไรเสียในตระกูลจ้าวเรา เจ้ามีความสัมพันธ์กับพวกเขาแน่นแฟ้นที่สุด”