เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 330 สวีชวน เจ้าหลอกใครอยู่กันแน่?!
“สหายเต๋าสวี นี่ดูเหมือนจะมิใช่เพียงค่ายกลกักขังเท่านั้นกระมัง?” โม่เวิ่นเทียนใช้สัมผัสเทวะตรวจสอบ ก่อนเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“สายตาผู้อาวุโสโม่เฉียบคมนัก ค่ายกลนี้มีทั้งคุณสมบัติกักขังและค่ายกลเขาวงกต แม้แต่ผู้ฝึกตนขั้นแก่นทองคำสมบูรณ์ก็ไม่อาจหลบหนีออกไปได้ในเวลาอันสั้น” สวีชวนยิ้มน้อย ๆ
โม่เวิ่นเทียนพยักหน้าเบา ๆ ไม่กล่าวสิ่งใดอีก
หลายชั่วยามผ่านไปอย่างเงียบงัน
ณ ทางเข้าแดนลับใต้ก้นทะเลสาบ
แสงสว่างเริ่มหม่นลงและหดเล็กด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
พลังมิติที่ค้ำจุนทางเข้าค่อย ๆ ถอยร่นดุจน้ำลด
ประตูแสงรูปร่างคล้ายวังวนพร่าเลือนลงทีละน้อย ก่อนสลายไปในอากาศโดยสมบูรณ์พร้อมเสียง ‘ปุ’ แผ่วเบาประหนึ่งฟองสบู่แตก มิหลงเหลือร่องรอยใด
บนผิวทะเลสาบเบื้องล่าง วังวนขนาดมหึมาที่เกิดจากการปรากฏของทางเข้าแดนลับก็ค่อย ๆ สงบลง คลื่นน้ำลดความรุนแรงจนหยุดนิ่ง