เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 มดบินกินเหล็ก
สิ่งเหล่านี้หาได้แพร่หลายเหมือนวิชาอาคมเบญจธาตุทั่วไป และไม่ใช่ทุกตระกูลจะเก็บรวบรวมเอาไว้
เมื่อเห็นเช่นนั้น โจวเส้าหยวนก็ยิ้มแล้วกล่าวว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ คำมั่นสัญญาที่ตระกูลโจวของเรามีต่อตระกูลสวีก็ถือว่าสิ้นสุดลงตรงนี้ ส่วนที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับความจริงใจของตระกูลสวีแล้ว”
“ย่อมเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว” สวีชวนกล่าวอย่างสงบ “นี่คือตำรับโอสถ”
ขณะพูด มือขวาของเขาก็ปัดผ่านถุงเก็บสมบัติ ตำรับโอสถฉบับหนึ่งลอยออกมาแล้วร่อนลงบนมือโจวเซิน
“ผู้อาวุโสโจวเซินสามารถนำไปศึกษาเองได้ หากมีสิ่งใดไม่เข้าใจ ก็มาถามข้าที่หมู่บ้านตงซีได้ทุกเมื่อ แน่นอนว่าอย่าลืมนำวัตถุดิบตามตำรับมาสักสองสามชุดด้วย”
“หากต้องการคำชี้แนะ การลงมือปรุงโอสถให้ดูโดยตรงย่อมเข้าใจได้ง่ายและสะดวกกว่า”
“อีกอย่าง เรื่องการซื้อขายโอสถแก่นแท้ หากตระกูลโจวยังต้องการทำต่อ ก็ส่งคนมามอบวัตถุดิบเมื่อรวบรวมครบแล้วได้เหมือนเดิม ข้อตกลงนี้ยังมีผลในระยะยาว”
เมื่ออ่านตำรับจบ โจวเซินก็พยักหน้าให้โจวเส้าหยวน เป็นสัญญาณว่าเขาเข้าใจแล้ว
โจวเส้าหยวนยิ้มแล้วกล่าวว่า “ผู้อาวุโสสวีช่วยเหลือตระกูลโจวของเราไว้มากนัก เราจะจดจำบุญคุณครั้งนี้ไว้ ท่านอยากเดินชมตระกูลโจวของเราสักหน่อยหรือไม่?”