เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 155 ทะเบียนเซียนแห่งมหาเว่ย
“หากท่านประมุขไม่ขับสวีผู้นี้ออกจากหอโอสถ ข้าคงซาบซึ้งจนแทบหลั่งน้ำตาแล้ว”
“ผ่านมาหลายปีแล้ว ให้ตาเฒ่าผู้นี้ดูหน่อยเถิดว่า วิถีหลอมโอสถของเจ้าถดถอยไปหรือไม่”
ดูเหมือนหยุนจงจื่อจะจงใจเปิดโอกาสให้เว่ยเต้าได้สังเกตและเรียนรู้ สวีชวนเองก็มิได้ถือสา จึงลงมือสาธิตการหลอมโอสถให้ดูตรงนั้นเลย
แน่นอนว่าเขายังคงเก็บงำฝีมือบางส่วนเอาไว้
ทว่าเพียงการหลอมโอสถแปดเม็ดจากเตาเดียว โดยมีโอสถชั้นสูงถึงสี่เม็ดและไม่มีโอสถชั้นต่ำแม้แต่เม็ดเดียว ความสำเร็จด้านวิถีโอสถระดับนี้ก็มากพอจะทำให้เว่ยเต้าตกตะลึงอย่างแท้จริงแล้ว
หยุนจงจื่อลูบเคราแล้วพยักหน้า
“ไม่เลว ดูท่าเจ้าจะมิได้เกียจคร้านเลย”
จากนั้นเขาจึงหันไปกล่าวกับเว่ยเต้า
“นี่แหละคือความหมายของคำว่า เหนือคนยังมีคน เหนือฟ้ายังมีฟ้า ในภายภาคหน้า ความสามารถด้านวิถีหลอมโอสถของเจ้าอาจเหนือกว่าผู้อาวุโสท่านอื่นในหอโอสถได้ แต่จงอย่าทะนงตนเป็นอันขาด”