เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 133 เฉินต้าหนิวสูญเสียมารดา เอ้อร์โก่วเมามาย
“ก่อนหน้านี้พวกเราไม่ได้แยกคนบางส่วนของตระกูลซูออกไปล่วงหน้าแล้วหรือขอรับ?” ประมุขตระกูลซูกล่าว
“เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าอาศัยคนเหล่านั้นแล้วจะทำให้ตระกูลซูของเรากลับมารุ่งเรืองอีกครั้งได้?” บรรพชนตระกูลซูกล่าว “นั่นเป็นเพียงวิธีที่จำต้องทำอย่างสิ้นหวัง เพื่อรักษาสายเลือดของตระกูลซูเอาไว้สักเศษเสี้ยวเท่านั้น”
“ยิ่งไปกว่านั้น แผนนี้ก็หาได้ปลอดภัยไร้ช่องโหว่ไม่ ใครจะรู้ว่าตระกูลโจวล่วงรู้เรื่องนี้แล้วหรือยัง? บางทีพวกเขาอาจเพียงแสร้งทำเป็นไม่รู้ รอให้ตระกูลซูของเราถูกทำลายก่อน แล้วค่อยลงมือกวาดล้างคนในตระกูลที่แยกย้ายกันออกไปเหล่านั้น”
กล่าวมาถึงตรงนี้ บรรพชนตระกูลซูก็ถอนหายใจอีกครั้ง “เรื่องนี้ก็เป็นความผิดของข้าเช่นกัน ที่มัวแต่สนใจการบำเพ็ญของตนเอง จนละเลยการอบรมนิสัยใจคอของลูกหลานตระกูลซู”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ประมุขตระกูลซูก็รีบประสานมือคำนับ “เป็นหลานที่อกตัญญู ไม่สามารถควบคุมคนในตระกูลให้ดีได้ขอรับ”
“ช่างเถิด เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว พูดไปก็ไร้ประโยชน์”
“บรรดาตระกูลหลอมปราณในเขตทะเลสาบจันทรา มีตระกูลใดบ้างไม่อยากแบ่งแยกรากฐานที่ตระกูลซูของเราสะสมมาหลายร้อยปี? แม้แต่ตระกูลที่เกี่ยวดองด้วยการแต่งงานก็อาจทรยศได้”