เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 มุ่งสู่นครหลวง ศาสตร์แห่งวิถีหลอมโอสถ
ประกายคมกริบวาบผ่านดวงตาของสวีชวน อำนาจข่มขวัญของหอโอสถที่อีกฝ่ายกล่าวถึงนั้น คือสิ่งที่ตระกูลสวีต้องการมากที่สุดในเวลานี้พอดี
ในอนาคต หากภายในมีมหาค่ายกลพิทักษ์ตระกูลคอยต้านทานผู้บำเพ็ญขอบเขตก่อรากฐาน ส่วนภายนอกมีอำนาจบารมีของหอโอสถคอยทำให้ผู้คนต้องคิดทบทวนก่อนลงมือ ตราบใดที่พวกเขาไม่ไปก่อเรื่องเองหรือประสบภัยพิบัติทั้งจากธรรมชาติและฝีมือมนุษย์ ตระกูลสวีก็จะสามารถพัฒนาอย่างมั่นคงไปได้อีกยาวนาน
ส่วนเรื่องหินวิญญาณนั้น หากสวีชวนทุ่มเทหลอมโอสถอย่างเต็มกำลังจริง ๆ ขอเพียงมีวัตถุดิบเพียงพอ การหาได้เดือนละเจ็ดถึงแปดร้อยหินวิญญาณยังนับว่าเป็นเพียงระดับต่ำเสียด้วยซ้ำ
เมื่อเห็นสวีชวนกำลังครุ่นคิด โจวเซินก็กล่าวโน้มน้าวอีกแรง
“สำหรับผู้บำเพ็ญอิสระแล้ว การเข้าร่วมหอโอสถนับว่าเป็นทางเลือกที่เหมาะสมที่สุดจริง ๆ ต่อให้ในอนาคตสหายเต๋าซานซูคิดจะก่อตั้งตระกูลผู้บำเพ็ญเซียนขอบเขตหลอมปราณ ก็ยังสามารถอาศัยบารมีของท่านคุ้มครองตระกูลไปได้ตลอดช่วงชีวิต”
สวีชวนแสดงสีหน้าสนใจ หันไปหาอวิ๋นจงจื่อแล้วเอ่ยถาม
“ผู้อาวุโส หากข้าน้อยตอบตกลง จะต้องผ่านการทดสอบแยกต่างหากอีกหรือไม่?”
อวิ๋นจงจื่อยิ้มบาง ๆ
“ในฐานะหัวหน้าหอโอสถ ข้ามีอำนาจเสนอชื่อผู้ถวายงานคนใหม่ได้ การที่เจ้าสามารถหลอมโอสถหน่อหยกระดับกลางออกมาจากวัตถุดิบเพียงสิบสองชุด ก็เพียงพอให้มีคุณสมบัติเป็นผู้ถวายงานแห่งหอโอสถแล้ว”