เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 กลืนโอสถทะลวงสู่หลอมปราณขั้นเก้า
“ท่านพ่อ แม้ข้าจะพอมีพรสวรรค์ด้านวิถีค่ายกลอยู่บ้าง แต่จะให้เริ่มจากศูนย์แล้วสร้างมหาค่ายกลพิทักษ์ตระกูลขึ้นมาได้ภายในปีสองปี ย่อมเป็นไปไม่ได้ โดยเฉพาะค่ายกลที่ต้องต้านทานผู้บำเพ็ญเซียนขอบเขตก่อรากฐานให้ได้ตามที่ท่านต้องการ”
“ด้วยระดับความรู้และความก้าวหน้าของข้าในตอนนี้ อย่างน้อยก็ต้องใช้อีกสิบกว่าปีจึงจะบรรลุความคาดหวังของท่านได้”
สวีชวนยิ้มบาง ๆ
“ก็จริงของเจ้า ถ้าเช่นนั้นลองบอกพ่อมาสิ ว่าเจ้าไปพบมันจากที่ใด?”
“หอสมบัติขอรับ”
“เป็นไปตามคาด มีเพียงราชวงศ์มหาเว่ยเท่านั้นจึงจะนำมหาค่ายกลระดับนี้ออกมาได้ เล่ารายละเอียดให้ข้าฟังหน่อย”
สวีหมิงเซียนพยักหน้าเล็กน้อยก่อนกล่าวว่า
“เท่าที่ข้าดู มันเป็นค่ายกลระดับสองขั้นสูงที่ชำรุด แม้ยังพอใช้งานได้ แต่อย่างมากก็ป้องกันการโจมตีของผู้บำเพ็ญเซียนหลอมปราณขั้นสมบูรณ์เท่านั้น ส่วนจะต้านทานได้ยาวนานเพียงใดก็ยังบอกยาก”
“อีกทั้งเพราะค่ายกลไม่สมบูรณ์ ภายในมหาค่ายกลจึงน่าจะมีจุดบกพร่องอยู่มากมาย นี่จึงเป็นเหตุให้มันถูกเก็บทิ้งไว้ในหอสมบัติจนถึงทุกวันนี้”