เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 เจ้าแห่งชิงเจียง เขตถงซาน
ในบรรดาภรรยาของสามพี่น้องสวีหมิงเวย มีเพียงหยางหรงฮวาเท่านั้นที่ไม่เคยฝึกยุทธ์หรือบำเพ็ญเซียน เช่นเดียวกับไป๋จิ้งที่ยังคงเป็นสตรีธรรมดา
ทว่าพวกนางไม่ได้มีความต้องการเกินตัวหรือรู้สึกทุกข์ใจแต่อย่างใด เพราะต่างเข้าใจดีว่าการรู้จักพอคือหนทางแห่งความสุข
ไม่ว่าจะเป็นสวีชวนหรือสวีหมิงเวย ต่างก็รักและทะนุถนอมภรรยาของตนอย่างยิ่ง
ต่อให้มีเวลาอยู่เคียงคู่กันเพียงหกสิบปีอันแสนสั้น พวกนางก็ไม่มีความคับข้องใจใด ๆ
ไป๋จิ้งมองทุกคนที่มารวมตัวกัน รอยยิ้มบางเบาเปี่ยมล้นอยู่บนใบหน้า
“ตระกูลสวีของเรา นับตั้งแต่บิดาของพวกเจ้าวางรากฐานมา ก็เติบโตขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยน้ำมือของพวกเจ้า จนวันนี้เจริญรุ่งเรืองถึงเพียงนี้ ทุกคนล้วนมีคุณูปการที่ขาดมิได้”
“มาเถอะ ทุกคนร่วมดื่มจอกนี้ อวยพรให้ตระกูลสวีของเรารุ่งเรืองสืบไปชั่วหมื่นชั่วอายุคน!”
“เจริญรุ่งเรือง สืบทอดยาวนานหมื่นชั่วอายุคน!”
“เจริญรุ่งเรือง สืบทอดยาวนานหมื่นชั่วอายุคน!”