เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 103 รนหาที่ตาย
“พี่ใหญ่ ท่านแพ้พนันแล้ว อย่าลืมของขวัญงานฉลองครบเดือนของเด็กด้วยล่ะ”
“วางใจเถิด แต่ดูจากสภาพจิตใจของเขาแล้ว คนผู้นี้จิตใจคับแคบจริง ๆ เกรงว่าคงไม่ยอมเลิกราเพียงเท่านี้”
“สิ่งที่พี่ใหญ่กังวลตรงกับความคิดข้าพอดี แต่ก็ไม่เป็นไร ตระกูลจงเล็ก ๆ เพียงตระกูลหนึ่ง หากเขากล้าไปจริง พวกเราก็ยืมมือตระกูลจงหักความหยิ่งผยองของตระกูลอู๋ ให้ตระกูลขุนนางทั้งหลายในชิงเจียงค่อย ๆ กัดกินพวกเขาไปทีละน้อย”
“ตระกูลฟาง หวัง เหอ และเฉา ต่างเบื่อหน่ายกับการที่ตระกูลอู๋วางอำนาจบาตรใหญ่ในอำเภอชิงเจียงมานานแล้ว”
ได้ยินดังนั้น สวีหมิงเวยก็หัวเราะอย่างจนปัญญาแล้วกล่าว “อาหยวน หากเป็นเรื่องอ่านใจคน ข้ายอมรับว่าเทียบเจ้าไม่ได้จริง ๆ บางครั้งข้ายังรู้สึกว่าเจ้าเหมาะกับตำแหน่งประมุขตระกูลมากกว่าข้าเสียอีก”
“ข้าเชื่อมั่นในการตัดสินใจของท่านพ่อ”
สวีหมิงหยวนยิ้มมองสวีหมิงเวย ส่วนสวีหมิงเวยส่ายหน้าพลางยิ้มเยาะตนเอง “ข้าคิดมากไปแล้ว”
“เรื่องตระกูลอู๋ เจ้าจัดการตามเห็นสมควรเถิด แต่ไม่จำเป็นต้องเหนื่อยใจเกินไป การก้าวหน้าบนวิถียุทธ์ยังต้องมาก่อน”
สวีหมิงหยวนพยักหน้าเล็กน้อย