เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 95 ข้าไม่แต่ง!
ภูเขาทางทิศตะวันตกโอบอุ้มดวงอาทิตย์ที่กำลังลับฟ้า ใช้หมอกเมฆแทนแท่นฝนหมึก ใช้ท้องนภาเป็นม้วนภาพ สาดสีสันเหลืองดำอันงดงามมหัศจรรย์ลงบนผืนฟ้า
ทันใดนั้น ฝูงห่านป่าที่บินกลับรังก็ทะลุผ่านม่านหมอก ปลายปีกแต้มสีทองของแสงยามสนธยา
นาข้าวหลายพันหมู่พลันเปลี่ยนเป็นคลื่นสีทอง ท่ามกลางรวงข้าวที่พลิ้วไหวเป็นระลอก เปลือกเมล็ดข้าวทุกเมล็ดราวกับกระจกทองสัมฤทธิ์ขนาดจิ๋ว สะท้อนวงแสงเข้มอ่อนแตกต่างกันไป
ผิวน้ำลำธารมีประกายทองลอยไหลและระยิบระยับคล้ายเกล็ดปลา ดูไม่ออกว่าเป็นปลาหรือแสงสะท้อน
เด็ก ๆ ในหมู่บ้านวิ่งไล่หยอกล้อกัน ปลายผมกับชายเสื้อประดับประกายสีทองละเอียด ราวกับเศษเสี้ยวแก่นทองคำที่เซียนผู้ถูกเนรเทศโปรยลงมาจากฟากฟ้า
สระเหมันต์คราม
ลมภูเขาพัดผ่าน กระดิ่งลมหลายพวงที่แขวนอยู่ใต้ชายคาเรือนไผ่ส่งเสียงกังวานไพเราะ ช่วยชำระจิตใจให้แจ่มใส
ลำแสงสีครามสายหนึ่งเหยียบย่างผ่านหมอกสีทอง ก่อนร่อนลงสู่บริเวณต้นน้ำด้านบนของสระเหมันต์คราม