เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 81 ได้ลาภลอย เติมเต็มตำรับโอสถ
บนหน้ากระดาษของตำรับโอสถนี้ระบุสมุนไพรวิญญาณอยู่เจ็ดชนิด
ทว่าสวีชวนรู้จักเพียงสองชนิดเท่านั้น ได้แก่ แก่นหลิงจือเหลืองอายุร้อยปี และฝูหลิงเขียวอายุห้าสิบปี
ส่วนที่เหลือนั้นเขาไม่เคยแม้แต่ได้ยินชื่อ นับประสาอะไรกับการรู้จักฤทธิ์ยาและคุณสมบัติด้านปราณต้นกำเนิดของพวกมัน
“สหายน้อยอี้หมิง”
“นักพรตซานซูมีเรื่องใดจะสั่งหรือขอรับ?”
“ตระกูลโจวของเจ้ามีตำราเกี่ยวกับสมุนไพรวิญญาณหรือไม่? นักพรตผู้นี้มีความรู้น้อยนิด สมุนไพรวิญญาณหลายชนิดข้าไม่รู้จักเลย เจ้าช่วยไปนำตำรามาให้ข้าศึกษาได้หรือไม่?”
“เรื่องนี้…”
เด็กหนุ่มที่อยู่หน้าประตูลังเล สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
ไม่ว่าเขาจะมองอย่างไร รูปลักษณ์ของสวีชวนก็ดูเหมือนผู้ที่ฝึกบ่มเพาะมาสักยี่สิบหรือสามสิบปี ในเมื่อเชี่ยวชาญศาสตร์การปรุงโอสถ ย่อมต้องศึกษาสมุนไพรวิญญาณหลากหลายชนิดอยู่เป็นประจำ