เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 21 ขายหนังเสือ
ตัวอำเภอชิงเจียง ตลาดตะวันตก
สวีหมิงเวยจับบังเหียนม้า ปล่อยให้มันก้าวเดินไปอย่างเชื่องช้า รอยยิ้มบางปรากฏตรงมุมปาก ราวกับเขาเริ่มมองเห็นความเป็นไปของโลกได้ชัดเจนขึ้น
เสียงเกือกม้ากระทบถนนหินสีครามดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอราวกับนาฬิกาน้ำ รอบด้านเต็มไปด้วยผู้คนและเสียงอึกทึก ทั้งเสียงร้องเรียกลูกค้าจากโรงสุรา เสียงตาชั่งทองแดงกระทบกันหน้าร้านเครื่องประทินโฉม และเสียงเงินก้อนเล็กกระทบถาดในร้านน้ำชา
“ท่านพ่อพูดถูกจริง ๆ”
“ใต้หล้าครึกครื้นล้วนมาเพราะผลประโยชน์ ใต้หล้าวุ่นวายล้วนไปเพราะผลประโยชน์”
“เมื่อผู้คนมากขึ้น ความต้องการก็มากตาม การค้าขายสารพัดอย่างจึงเกิดขึ้นเป็นธรรมดา”
“ตลาดตะวันตกแห่งนี้ส่วนใหญ่เป็นแผงลอยกับร้านค้าเล็ก ๆ แต่หากรวมกำไรทั้งหมดเข้าด้วยกัน ไม่แน่ว่าอาจมากกว่าร้านใหญ่ ๆ ในตลาดตะวันออกเสียอีก”
ไม่นานนัก สวีหมิงเวยก็มาถึงโรงเตี๊ยมอวิ๋นไหล ซึ่งเป็นที่พักชั่วคราวของสวีหมิงหยวน