เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 13 รับคนรับใช้เข้าตระกูล
ณ ลานบ้านตระกูลสวี
หลังจากได้พักผ่อนเต็มอิ่มหนึ่งคืนและกินอาหารจนอิ่มท้อง สองพ่อลูกผู้ลี้ภัยก็ดูมีเรี่ยวแรงขึ้นมาก
ทั้งคู่ยืนอย่างนอบน้อมอยู่กลางลาน มือใหญ่กุมมือเล็กไว้แน่น ต่างก้มหน้ารอคอยการตัดสินใจของสวีชวน
“ก่อนอื่น บอกชื่อแซ่และถิ่นกำเนิดของพวกเจ้ามา” สวีชวนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบ
ชายผู้ลี้ภัยเงยหน้าขึ้น “ข้าน้อยนามว่าหลี่กานเฟิง อายุยี่สิบแปดปี ส่วนนี่คือบุตรชายของข้าน้อย หลี่ไท่อา อายุสี่ขวบ พวกเราหนีภัยมาจากอำเภอซีซานขอรับ”
“กานเฟิง ไท่อา... ช่างเป็นชื่อที่สง่าผ่าเผย ตระกูลหลี่ของเจ้าคงไม่ใช่ครอบครัวธรรมดากระมัง?”
“สีหน้าเจ้าดูหม่นหมอง แต่แววตากลับเปี่ยมด้วยประกาย เพียงมองก็รู้ว่าเคยฝึกยุทธ์มาก่อน”
ร่างของหลี่กานเฟิงสะท้าน เขาตกตะลึงอย่างยิ่ง ไม่คิดเลยว่าในหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งนี้จะมีผู้ที่สายตาเฉียบแหลมถึงเพียงนี้
“ข้า...” หลี่กานเฟิงลังเล