เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 10 เจ้าหน้าที่เย่แห่งสำนักงานบริหารชุมชนถนนกวงหมิง
ต่อให้พ่อของเขาเป็นรองผู้อำนวยการโรงงาน ก็ไม่สามารถบังคับส่งเขาเข้าไปเรียนในชั้นเรียนของผู้แทนทหารได้ตามใจชอบ
ยิ่งไปกว่านั้น วิชาทฤษฎีกับวิชาปฏิบัติยังดำเนินควบคู่กันไป ช่วงหลายคาบที่ผ่านมาซึ่งเป็นการเรียนภาคปฏิบัติ โจวมู่นั่งฟังคำอธิบายอยู่ในโรงงานผลิตราวกับกำลังฟังตำราสวรรค์ ไม่เข้าใจอะไรเลยสักนิด
เมื่อจนปัญญาจริง ๆ เขาจึงคิดจะมาลองหยั่งเชิงคุณลุงอู๋ดูสักหน่อย
อู๋เจิงหรงเป็นคนพูดคุยง่าย เขาแสดงท่าทีใจกว้างต่อการกระทำที่เกือบจะเรียกว่าเสียมารยาทของอีกฝ่าย ยิ้มเล็กน้อยก่อนพูดว่า “ที่ผมไปสอนหนังสือให้ทุกคน เป็นเพราะได้รับมอบหมายจากคณะกรรมการนักเรียนทุนต่างประเทศของโรงงาน ขอเพียงมีบัตรอนุญาตเข้าฟังการบรรยายตอนเดินเข้าห้อง ทุกคนก็สามารถเข้าไปนั่งฟังได้ครับ”
“ถ้าอย่างนั้นพวกเราไปขอบัตรอนุญาตเข้าฟังการบรรยายจากคณะกรรมการนักเรียนทุนต่างประเทศ ก็จะสามารถเข้าเรียนกับคุณลุงได้แล้วใช่ไหมครับ?”
“ครับ”
“ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลยครับ!”
โจวมู่กับหลิวกั๋วชิ่งต่างแสดงสีหน้าดีใจอย่างประหลาดใจ ก่อนกล่าวขอบคุณอู๋เจิงหรงติดต่อกันหลายครั้ง