เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 6 นัดดูตัวครั้งแรกกับผู้บังคับการอู๋
“แกไม่ได้อยากดูการแสดงของคณะศิลปะเยาวชนจากสหภาพโซเวียตหรอกเหรอ พ่ออุตส่าห์พยายามแทบตาย ฝากคนช่วยซื้อตั๋วมาได้ตั้งสองใบ ถึงตอนนั้นแกก็ไปดูการแสดงกับผู้บังคับการอู๋เสียเลย ผู้บังคับการอู๋คนนี้เป็นคนใจกว้าง อัธยาศัยดี ยิ้มแย้มอยู่เสมอ ถ้าพวกแกสองคนถูกใจกันก็เป็นเรื่องน่ายินดีสำหรับทุกฝ่าย แต่ถ้าเกิดไม่ถูกใจกันก็ไม่เป็นไร ถือเสียว่าไปดูการแสดงเป็นเพื่อนกันก็แล้วกัน สถานที่นัดพบก็ไม่ได้อยู่ที่บ้านด้วย จะได้ไม่ต้องกลัวคนบังเอิญมาเห็นแล้วเอาไปนินทา…”
เย่หม่านจือไม่ได้ยินด้วยซ้ำว่าพ่อพูดอะไรต่อ แต่ตั๋วเข้าชมการแสดงใบนี้กลับทำให้เธอสดชื่นขึ้นมาทั้งตัว ราวกับดอกไม้ที่ได้รับน้ำ
คณะศิลปะเยาวชนจากสหภาพโซเวียตจะจัดการแสดงเยือนเมืองปินเจียงเพียงสามรอบเท่านั้น
ตอนที่หนังสือพิมพ์ลงข่าวประชาสัมพันธ์การแสดงในช่วงแรก ก็มีการชูชื่อเสียงของผู้แสดงที่เป็นทั้ง “ผู้ได้รับรางวัลสตาลิน” และ “ศิลปินผู้มีเกียรติแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย”
ตั้งแต่เห็นข่าวการแสดงครั้งแรก เธอก็รู้สึกตื่นเต้นจนอดใจไม่ไหว อยากไปชมความสามารถของเหล่าศิลปินผู้มีเกียรติด้วยตาตัวเองสักครั้ง