เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1 ใครกันแน่ที่เป็นตัวป่วน!
ปี 1956 สายลมอ่อน ๆ ของปลายฤดูใบไม้ผลิหลังผ่านช่วงกู๋อวี่พัดเข้าสู่เมืองปินเจียง
ป้ายผ้าขนาดใหญ่ที่เขียนว่า “เร่งฝีเท้ามุ่งหน้าสู่สังคมนิยมอย่างเต็มกำลัง” ซึ่งแขวนอยู่ตรงประตูทางเข้าชุมชนเพิ่งถูกปลดลงไปได้ไม่นาน ก็มีป้ายผืนใหม่พื้นสีแดงตัวอักษรสีขาวเขียนว่า “ร่วมเฉลิมฉลองการดำเนินกิจการร่วมทุนระหว่างรัฐและเอกชนอย่างยิ่งใหญ่” ถูกนำขึ้นมาแขวนแทนที่
เย่หม่านจือละสายตาจากทิวทัศน์นอกหน้าต่าง ก่อนหันกลับมาสนใจจดหมายร้องเรียนที่วางอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง
จดหมายฉบับนี้ไม่ได้ยาวนัก แต่เนื้อหาของมันมากพอจะก่อให้เกิดเรื่องใหญ่โตสะเทือนบ้านตระกูลเย่ได้เลยทีเดียว
【เรียน คณะผู้บริหารสำนักงานบริหารชุมชนทุกท่าน สวัสดีครับ ผมเป็นพลเมืองผู้รักชาติธรรมดาคนหนึ่งที่สนับสนุนการปฏิรูปสังคมนิยมอันยิ่งใหญ่อย่างแน่วแน่ ผมมีเรื่องที่ทราบมาประสงค์จะรายงานให้คณะผู้บริหารรับทราบ!】
【เย่โส่วซิ่น ผู้อาศัยอยู่ในชุมชนถนนกวงหมิง หัวหน้าช่างประจำแผนกซ่อมบำรุงเครื่องจักรของโรงงาน 856 เปิดร้านตัดเสื้อผ้า!】
【สถานที่ตั้งอยู่ที่ห้องฝั่งตะวันตก ประตูห้องหมายเลขสอง ชั้นสาม อาคารแปด ในชุมชนโรงงานอุตสาหกรรมทหาร (ห้องของลูกสาวคนที่สามในบ้าน) ช่างตัดเสื้อหลักคือลูกสาวคนที่สาม เย่หม่านจือ (นักเรียนชั้นมัธยมปลายปีที่สอง ห้องหนึ่ง โรงเรียนบุตรหลานพนักงานโรงงาน 856) ดำเนินกิจการมาแล้วสองเดือน คาดว่าน่าจะมีรายได้ประมาณยี่สิบถึงสามสิบหยวน จัดเป็นกิจการหัตถอุตสาหกรรมขนาดย่อม】
【……】