ตอนที่ 137 บทส่งท้ายของเรื่องราว

ตอนที่ 137 บทส่งท้ายของเรื่องราว

พวกเจียงเหยี่ยโทรสอบถามอยู่หลายสาย สุดท้ายก็หาโรงแรมขนาดใหญ่ที่พอจะรองรับคนทั้งหมดได้สำเร็จ ได้ยินมาว่ามีบริษัทแห่งหนึ่งเพิ่งยกเลิกงานเลี้ยงประชุมพอดี พวกเขาเลยเสียบแทนได้จังหวะเหมาะเหม็ง นอกจากเซตอาหารที่จองไว้เดิมแล้ว พวกเขายังสั่งเพิ่มอีกเพียบ อาหารสิบกว่ายี่สิบจานทยอยยกมาเสิร์ฟไม่ขาดสาย ทุกคนกินดื่มกันจนอิ่มหนำสำราญก่อนจะแยกย้ายกันกลับ

พอเข้ามาในเมืองชั้นใน เซวียต้าเป่าก็จัดเตรียมฐานที่มั่นแห่งใหม่ไว้ให้พวกเขาเรียบร้อยแล้ว ฐานใหม่นี้ใหญ่โตกว่าตอนอยู่สลัมมาก สภาพแวดล้อมก็ดีกว่าเยอะ

ที่บอกว่าแยกย้ายกันก็คือแยกย้ายกันไปพักผ่อนตามห้องพักของตัวเองในฐานที่มั่นแห่งนี้

ที่น่ายินดีก็คือ หอพักตอนนี้ทุกคนสามารถนอนแยกห้องเดี่ยวเล็กๆ ของตัวเองได้แล้ว สภาพความเป็นอยู่ดีกว่าเมื่อก่อนมากโข

ส่วนเจียงเหยี่ยก็เดินหน้าตาเฉยเข้าไปยึดห้องใหญ่ระดับหัวหน้าที่เซวียต้าเป่าจัดเตรียมไว้ให้อย่างเต็มภาคภูมิ

เซวียต้าเป่าเป็นคนเอากุญแจห้องนี้ให้เขาเอง พอเปิดประตูเข้าไปก็ไม่ผิดคาด ข้าวของทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้สำหรับสองคน... ไม่สิ ต้องบอกว่าสำหรับสามคนต่างหาก

นอกจากของเขากับยัยนั่นแล้ว ยังมีของเจียงซูด้วย

ปีนี้เจียงซูอายุสิบสามปีแล้ว โตขึ้นมาก ถึงเวลาต้องแยกเตียงนอนได้แล้ว เซวียต้าเป่าเองก็คงคิดถึงจุดนี้เหมือนกัน เลยจัดห้องไว้ให้สองห้อง ห้องใหญ่กับห้องเล็ก ห้องเล็กแน่นอนว่าเป็นของเจียงซู ส่วนห้องใหญ่เป็นของเขากับยัยนั่น