ตอนที่ 58 อดีตของเซิ่งหลาน

ตอนที่ 58 อดีตของเซิ่งหลาน

บางทีอาจเพราะดูออกถึงความสงสัยในใจเขา อัลฟ่าหญิงจึงอธิบายว่า "กลุ่มนั้นค่อนข้างต่างจากกลุ่มอื่นนิดหน่อย"

เธอเดินไปหยิบถ้วยตะเกียบ เจียงเหยี่ยยกชามซุปเดินตามหลังเธอไป ฟังเธอเล่าเรื่องราว

"นายน่าจะรู้อยู่แล้วใช่ไหม ยิ่งเป็นทีมที่แข็งแกร่งมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งไม่ลดตัวลงไปทำเรื่องสกปรกโสมม แถมยังขวางหูขวางตาคนและเรื่องพวกนั้นด้วย และไม่ค่อยใส่ใจเส้นแบ่งชนชั้นที่มองไม่เห็นระหว่างผู้ใช้พลังพิเศษกับคนธรรมดา"

เจียงเหยี่ยพยักหน้าอย่างจริงจัง พอวางชามซุปลงบนโต๊ะ ก็เดินตามอัลฟ่าหญิงกลับเข้าไปในครัวเพื่อยกกับข้าวออกมา

"กลุ่มที่รับฉันเข้าทีมก็เป็นแบบนั้นแหละ"

จนถึงตอนนี้เซิ่งหลานก็ยังจำได้แม่นยำ ช่วงนั้นน่าจะเป็นเดือนมิถุนายนหรือกรกฎาคม แต่สภาพอากาศนับตั้งแต่เข้าสู่ยุคหลังวันสิ้นโลกก็แปรปรวนวิปริตไปหมด หน้าหนาวบทจะร้อนห้าสิบองศาก็ร้อนขึ้นมาเฉยๆ หน้าร้อนบทจะหิมะตกก็ตก

วันนั้นก็เป็นวันที่หิมะตกหนักอย่างไม่สมเหตุสมผล รถที่ใช้ขนส่งพวกเธอกำลังแล่นอยู่บนถนนดีๆ จู่ๆ บนท้องฟ้าก็มีคมมีดสายลมพุ่งลงมาสายแล้วสายเล่า ตัดส่วนหัวและท้ายรถขาดออกเป็นสองท่อน

ส่วนหัวรถถูกเบียดอัดเข้ากับขบวนรถบนถนนจนพังยับเยิน คนข้างในตายเรียบไม่มีเหลือ ส่วนท้ายรถไถลตกลงไปในกองหิมะ ประตูรถที่ล็อกแน่นหนาบิดเบี้ยว เผยให้เห็นช่องว่างเล็กๆ ช่องหนึ่ง

เป็นช่องว่างที่กว้างพอให้คนลอดผ่านไปได้ แต่คนที่ข้างในไม่เคยก้าวเท้าออกไปสู่โลกภายนอกเลยสักครั้ง กลับไม่มีใครกล้าหนี