ตอนที่ 41 ดูแลคนเหรอ... มืออาชีพสุดๆ

ตอนที่ 41 ดูแลคนเหรอ... มืออาชีพสุดๆ

มื้อนี้เซิ่งหลานกินข้าวพร้อมกับเจียงเหยี่ย ส่วนเจียงซูยังไม่ตื่น

พอนั่งกินกันแค่สองคน สายตาของเธอถ้าไม่มองกับข้าวก็หนีไม่พ้นต้องมองเจียงเหยี่ย และแน่นอนว่าเลี่ยงไม่ได้ที่จะกวาดตามองใบหน้าของเขาอยู่หลายรอบ ใบหน้าที่ลบรอยแผลเป็นกับกระขนาดใหญ่ออกไปหมดแล้ว แถมไม่ได้ทาตัวดำ กลับคืนสู่สภาพเดิมที่แท้จริง

ดอกไม้ที่เติบโตในดินแดนรกร้างอันโหดร้ายและเหน็บหนาว ย่อมมีความดุดันและพยศติดตัวมาแต่กำเนิด ทั้งยังทรหดอดทนต่อสภาพอากาศเลวร้ายนับไม่ถ้วน ยืนหยัดผ่านพายุหิมะและฝนฟ้าคะนองมานับครั้งไม่ถ้วน โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ไม่แพ้ใคร เบ่งบานอวดความงดงามและความเหนือชั้นของตัวเองอย่างเต็มที่

สีผิวที่พอเหมาะพอเจาะ ดวงตาและเครื่องหน้าที่คมเข้มราวกับภาพวาดพู่กันจีน ผสานกับรูปร่างที่ดูสดใสและแข็งแรงสมส่วน ชวนมองจนแทบละสายตาไม่ได้

แม้แต่คนอย่างเธอที่เห็นคนหน้าตาดีมานับไม่ถ้วน ยังอดยอมรับไม่ได้ว่าแค่สบตา ก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งถึงสองวินาทีถึงจะดึงสายตากลับมาได้

สะดุดตาเกินไปแล้ว