ตอนที่ 37 องค์กรหลานเทียนเซี่ย

ตอนที่ 37 องค์กรหลานเทียนเซี่ย

ผู้คนส่วนใหญ่ก็คงมีปฏิกิริยาไม่ต่างจากเธอ คืออึ้งจนพูดไม่ออก หน้าจอคอมเมนต์ของประกาศจึงเงียบกริบไปชั่วขณะ ก่อนจะระเบิดเสียงโอดครวญดังลั่นเต็มหน้าจอ

ทั้งคนที่ไม่เชื่อสายตาตัวเอง ทั้งคนที่เข้ามาตั้งคำถามกับทางสมาคม กว่ากระแสจะค่อยๆ สงบลงได้ก็ผ่านไปพักใหญ่

แต่ในเมื่อคนลงมือคือสัตว์คุ้มครองระดับหนึ่งของชาติ จะไปเอาผิดอะไรมากก็ไม่ได้ ได้แต่เสียดายเจ้าสัตว์คุ้มครองระดับสองตัวนั้น

เพิ่งจะปรากฏตัวให้เห็นหน้าค่าตาแท้ๆ ดันมาด่วนจากไปเสียแล้ว

เลื่อนดูข้อมูลด้านล่างต่อ ก็เจอเพียงบทความแนะนำสายพันธุ์ของทางสมาคม

เล่ากันว่าเมื่อสองร้อยปีก่อน สัตว์เลี้ยงตัวจิ๋วชนิดนี้ต่อให้เป็นครอบครัวที่ยากจนข้นแค้นแค่ไหนก็ต้องมีเลี้ยงไว้ติดบ้านสักสองสามตัว ส่วนบ้านคนมีฐานะหน่อยอาจเลี้ยงกันเป็นสิบเป็นร้อยตัว แสดงให้เห็นว่าผู้คนในยุคนั้นรักใคร่เอ็นดูพวกมันมากเพียงใด

ทว่าต่อมา ไม่ใช่แค่มนุษย์ที่อดอยากจนคลุ้มคลั่ง เหล่าสัตว์น้อยใหญ่ก็หิวโซไม่แพ้กัน ทั้งไก่ เป็ด ห่าน หมา แมว ต่างพากันไล่จับมันกินข้ามสายพันธุ์ กินกันจนเกือบสูญพันธุ์

ว่ากันว่ามันเคยวิวัฒนาการมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่หลังวิวัฒนาการกลับตัวอ้วนพีขึ้นกว่าเดิม สำหรับสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์อื่น มันจึงกลายเป็นอาหารชั้นเลิศที่สวรรค์ประทานมาให้ ช่วยให้พวกมันรอดพ้นฤดูหนาวอันโหดร้ายมาได้

ระหว่างที่เซิ่งหลานกำลังไถอ่านคอมเมนต์ ก็เหลือบไปเห็นแฮชแท็กติดเทรนด์จึงอดกดเข้าไปดูไม่ได้ แล้วก็พบว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่สมาคมคุ้มครองสัตว์ช่วยชีวิตแมลงสาบเอาไว้