ตอนที่ 24 ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก แค่อยากพูดอะไรนิดหน่อย

ตอนที่ 24 ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก แค่อยากพูดอะไรนิดหน่อย

เด็กหญิงตัวน้อยลังเลไปครู่หนึ่ง “แต่...แต่...เขาเป็นพ่อ”

คำว่า ‘ฆ่าทิ้ง’ เธอพอจะเข้าใจความหมายอยู่บ้าง ตอนที่แม่ยังไม่เป็นแบบนี้ แม่เคยสอนเธออยู่บ่อยๆ ว่าอย่าเปิดประตูให้คนแปลกหน้า และอย่าออกไปข้างนอกคนเดียว ไม่อย่างนั้นจะถูกฆ่าตาย ถ้าถูกฆ่าตายก็จะไม่ได้เจอแม่อีกตลอดไป

เธอเกลียดพ่อ แต่...เขาก็เป็นพ่อ

เธอเห็นอัลฟ่าหญิงคนนั้นส่ายหน้า “ไม่ใช่พ่อหรอก พ่อไม่ตีลูกตัวเอง แล้วก็ไม่ตีแม่ด้วย พ่อมีหน้าที่ปกป้องลูกกับแม่เท่านั้น มีแต่เดรัจฉานที่ตีลูกตีเมีย เดรัจฉานน่ะยิงทิ้งได้เลย”

น้ำเสียงของเธอแฝงแววชักจูง “ยิงตายแล้วจะได้ไม่ต้องเจอหน้ามันอีก ยิงตายแล้วมันจะได้มาตีแม่กับหนูไม่ได้อีก เพราะฉะนั้นยิงมันซะ”

อินอินชะงักไปอึดใจ ก่อนจะยื่นมือออกไปรับปืนมาจากมือของอัลฟ่าหญิงคนนั้น

ยิงตายแล้วจะได้ไม่ต้องเจอหน้ามันอีก ยิงตายแล้วมันจะได้มาตีแม่กับอินอินไม่ได้อีก

ยิงมันให้ตาย!

อินอินเลียนแบบท่าทางของอัลฟ่าหญิง ยกปืนขึ้นเล็ง