ตอนที่ 10 แบบนี้แหละที่ต้องการ

ตอนที่ 10 แบบนี้แหละที่ต้องการ

เจ้าหนูนั่งหันหลังให้ห้องรับแขกจึงมองไม่เห็นเธอ เสียงน้ำซักผ้าที่ดังซู่ซ่าก็กลบเสียงฝีเท้าจนหมด ทำให้เขาไม่รู้ตัวว่าเธอกลับมาแล้ว

เซิ่งหลานไม่ได้ส่งเสียงทักให้เขาตกใจ เธอย่องเข้าห้องตัวเองเงียบๆ ก่อนจะหยิบเบอร์โทรศัพท์ของร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้าที่จดมาจากร้านค้าเล็กๆ ระหว่างออกไปวิ่งเมื่อเช้าขึ้นมาโทรออก

ก่อนออกจากบ้านเธอเพิ่งสังเกตเห็นว่าในบ้านไม่มีเครื่องซักผ้า เวลาซักผ้าคงลำบากแย่ เลยตั้งใจว่าจะซื้อมาไว้สักเครื่อง

เจ้าหนูขยันเกินคาด ทำงานบ้านคล่องแคล่วจนเธอคาดไม่ถึง ไม่รู้แอบย่องเข้ามาเก็บผ้าปูที่นอนกับปลอกผ้านวมในห้องเธอออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่

เธอก้มลงมองพื้น เสื้อผ้าที่ถอดกองไว้ก็หายไปด้วยเหมือนกัน

เซิ่งหลานวางสายจากร้านแรก แล้วกดโทรหาร้านขายเครื่องปรับอากาศต่อทันที

ไม่มีแอร์ก็อยู่ลำบากเหมือนกัน

ตอนแรกเธอตั้งใจจะสั่งมาติดสองเครื่อง แต่พอนึกขึ้นได้ก็เปลี่ยนใจ เพราะรู้ดีว่าต่อให้ติดแอร์ให้ห้องข้างๆ พวกเขาก็คงไม่กล้าเปิดใช้อยู่ดี

ดังนั้นซื้อเครื่องเดียวก็พอ เดี๋ยวค่อยหาวิธีดัดแปลงให้แอร์ตัวเดียวทำความเย็นเผื่อแผ่ไปถึงทั้งสองห้องพร้อมกัน