ตอนที่ 8 วิ่งออกกำลังกายจนได้เรื่อง

ตอนที่ 8 วิ่งออกกำลังกายจนได้เรื่อง

เงินก้อนนี้หมายความว่าอีกฝ่ายเป็นฝ่ายขอต่อสัญญาการอยู่ร่วมกันออกไปอีกหนึ่งเดือน ซึ่งภายในหนึ่งเดือนนี้ก็น่าจะต่างคนต่างอยู่ได้อย่างสงบสุข ดังนั้นตอนที่น้องชายถือเงินแล้วหันมามองขอความเห็น เขาจึงพยักหน้าอนุญาต

น้องชายรับเงินไว้ด้วยความดีใจ อัลฟ่าหญิงคนนั้นก็ถือโอกาสลูบศีรษะเขาซ้ำอีกครั้ง "รีบไปนอนได้แล้ว"

น้องชายพยักหน้ารับ แล้วหอบเงินวิ่งปรู๊ดกลับมาหาเขาด้วยท่าทางร่าเริง

เขาเบี่ยงตัวหลบให้น้องชายเดินเข้ามา ตอนกำลังจะปิดประตู ก็เห็นว่าอัลฟ่าหญิงคนนั้นยังคงยืนอยู่ที่เดิม สายตามองตรงมาทางนี้ ไม่รู้ว่ามองเข้ามาในห้อง หรือมองมาที่เขากันแน่

เขาไม่ได้ส่งเสียง และไม่ได้ก้าวออกไป เพราะเพิ่งล้างคราบปลอมตัวออกหมด จึงยังไม่พร้อมให้เธอเห็นใบหน้าจริงในตอนนี้ ทำได้เพียงยืนซ่อนตัวอยู่ในเงามืด แล้วพยักหน้าให้เธอเบาๆ เป็นเชิงรับรู้

สายตาของเซิ่งหลานจับจ้องอยู่ที่พระเอกหลังบานประตูมาโดยตลอด หรือพูดให้ถูกคือจ้องไปที่มือข้างที่ไพล่ไว้ด้านหลังของเขา หากเดาไม่ผิด ในมือนั้นต้องกำมีดเอาไว้แน่ๆ

พระเอกคนนี้ไม่เพียงแต่เจ้าคิดเจ้าแค้น แต่ยังระแวดระวังตัวสูงมากอีกด้วย

อย่างไรเสีย เธอก็ไม่ได้คิดจะทำอะไรพวกเขาอยู่แล้ว จึงไม่ได้ถือสา เธอยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยเป็นการตอบรับพระเอก ก่อนจะละสายตาแล้วหมุนตัวเดินกลับเข้าห้องตัวเอง

มือข้างหนึ่งยังกดอยู่ที่โหนกคิ้ว แผลของเธออยู่ตรงตำแหน่งนี้พอดี