ตอนที่ 2 สมองกระแทกจนเพี้ยนไปแล้วเหรอ

ตอนที่ 2 สมองกระแทกจนเพี้ยนไปแล้วเหรอ

หน้าประตูห้องนอนในบ้านซอมซ่อหลังหนึ่งในสลัมเมืองชั้นนอก เจียงซูยืนตัวเกร็งพิงกำแพงทำการบ้านด้วยสีหน้าตื่นตระหนก มือก็เขียนไป ตาก็คอยชะเง้อมองความเคลื่อนไหวของคนบนเตียงในห้องอยู่ตลอดเวลา เตรียมพร้อมวิ่งหนีทันทีหากอีกฝ่ายมีท่าทีผิดปกติ

ข้างห้องนอนใหญ่ยังมีห้องเล็กๆ อีกห้อง ซึ่งเป็นที่ซุกหัวนอนของเขากับพี่ชาย สามารถเข้าไปหลบภัยได้ บนบานประตูถูกพี่ชายติดตั้งกลอนลับเอาไว้หลายตัว หากลงกลอนทั้งหมด ต่อให้เป็นอัลฟ่าชายฉกรรจ์ก็พังเข้ามาไม่ได้ง่ายๆ

ประตูหน้าบ้านแง้มเปิดไว้หลวมๆ ไม่ได้ล็อก ฝั่งตรงข้ามเป็นห้องของสองสามีภรรยาชรา หากอัลฟ่าคลั่งขึ้นมาแล้วพยายามพังประตูห้องเล็ก สองตายายได้ยินเสียงต้องรีบออกมาห้ามแน่ ทั้งคู่เคยให้ข้าวให้น้ำอัลฟ่าคนนี้มาตั้งแต่เด็ก ถือเป็นผู้ใหญ่ที่รู้จักกัน เห็นแก่หน้าสองตายาย อัลฟ่าคงไม่กล้าลงมือตีเขา

แม้พี่ชายจะเคยอาละวาดใส่เธอไปแล้วครั้งหนึ่ง แต่พอสบโอกาสอัลฟ่าคนนี้ก็ยังแอบเตะเขาบ้าง ดึงหูเขาบ้าง เพียงแต่เขาไม่กล้าเอาไปฟ้องพี่ชายอีก เพราะกลัวพี่ชายจะเข้าไปแลกชีวิตกับเธอจนบาดเจ็บกลับมา