เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 149 ฉันคือคนเลวร้ายขนาดนั้นเลยหรือยังไง?
คืนนั้นโจวเหมยเหมยร้องไห้อยู่เป็นเวลานาน ทว่านางไม่ได้ร้องไห้เพียงเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นในตอนกลางวันเท่านั้น
ในระหว่างที่ทานอาหาร โจวเหมยเหมยก็ถามขึ้นมาทันใด “จริงสิ สวี่อี้ไป๋ สุดสัปดาห์นี้ทำไมเธอไม่ไปทำงานที่ร้านล่ะ”
โจวซุ่ยถึงได้นึกขึ้นได้ว่า วันศุกร์สวี่อี้ไป๋มาขอลาหยุดเธอหนึ่งวัน โดยบอกว่าจะกลับบ้านสักหน่อย
บ้านเกิดของสวี่อี้ไป๋ต้องนั่งรถจากในเมืองไปสามสี่ชั่วโมง หลังจากลงรถแล้วยังต้องเดินเท้าอีกช่วงหนึ่ง เวลาเพียงวันเดียวจะไปพอได้อย่างไร
โจวซุ่ยด้วยความเห็นใจจึงอนุญาตให้เขาลาได้สองวัน ขอแค่ให้เขากลับมาทำงานในวันจันทร์ก็พอ เดิมทีเขาก็ต้องกลับไปเรียนที่โรงเรียนอยู่แล้ว
แต่ดูจากที่เขามาปรากฏตัวในเมืองตั้งแต่ตอนเที่ยงวันนี้ เกรงว่าคงตื่นขึ้นมาขึ้นรถตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง เพียงเพื่อให้กลับมาทำงานที่ร้านได้เร็วขึ้น